Mostrando entradas con la etiqueta Incivismo. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Incivismo. Mostrar todas las entradas

miércoles, 1 de julio de 2026

Tenim el que triem (català)

Sean Connery 
en aquella època 
¿Els he dit que una vegada vaig veure a Sean Connery en persona? Sí, va ser en un viatge a Málaga per anar a veure als meus parents, i els meus tiets em van portar a Marbella. Tot allò va ser molt abans de que esclatés el cas Malaya. 

Marbella estava en el seu apogeu i tot era glamur. La ciutat estava preciosa, neta, sense ni un paper al terra. Es podia caminar tranquil·lament i la sensació de seguretat era absoluta. Mai abans (ni desprès) he vist tants Rolls Royce, Ferraris, Porsche, Lamborghini, junts

Llavors, per un carrer, va aparèixer Sean Connery amb la seva esposa, passejant com uns turistes més. Va ser un moment emocionant i, quan li ho vaig dir al meu tiet, la seva resposta, simple i plena de sentit comú, em va sorprendre.

Em va respondre que cadascú te el que tria tenir, i Marbella, havia triat tenir a James Bond, mentre que altres havien triat a individus com el Jon Manteca.

Jon Manteca o “El Coix Manteca” era un punki i rodamon sense llar que es desplaçava amb muletes perquè li faltava una cama. Va aconseguir certa fama en els vuitanta quan va ser filmat trencant faroles amb la muleta en una manifestació. 

Jon Manteca en "acció"

Se sumava a qualsevol manifestació o embolic de carrer, si li permetia fer mal per fer mal, sense obtenir res a canvi, o fins i tot exposant-se a ser detingut tant bon punt apareixia la policia, per la seva dificultat per desplaçar-se.

Ho he recordat perquè a Manresa, la meva ciutat, tenim una altra onada de  contenidors cremats, aquesta vegada amb algun cotxe socarrimat, fruit de la inseguretat que ens ha envaït darrerament.

No tinc cap mena de dubte de que, a diferencia de Marbella, Manresa ha triat tenir a subjectes com Jon Manteca i rebutjar a James Bond. Com va dir el meu tiet, “cadascú te el que tria tenir”, i així ens va.


Tenemos lo que escogemos (castellano)

Sean Connery 
en aquella época
 ¿Les he dicho que una vez vi a Sean Connery en persona? Sí, fue en un viaje que hice a Málaga para ver a mis parientes, y mis tíos me llevaron a Marbella. Todo aquello fue mucho antes de que estallara el caso Malaya. 

Marbella estaba en su apogeo y rezumaba glamour. La ciudad estaba preciosa, limpia, sin un papel en el suelo. Se podía caminar tranquilamente y la sensación de seguridad era absoluta. Nunca antes (ni después) he visto tantos Rolls Royce, Ferraris, Porsche, Lamborghini, juntos

Entonces, por una calle, apareció Sean Connery con su esposa, paseando como unos turistas más. Fue un momento emocionante y, cuando se lo dije a mi tío, su respuesta, simple y llena de sentido común, me sorprendió.

Me respondió que cada cual tiene lo que escoge tener, y Marbella, había escogido tener a James Bond, mientras que otros habían escogido tener a individuos como Jon Manteca.

Jon Manteca o “El Cojo Manteca” era un punki y vagabundo sin hogar que se desplazaba con muletas porque le faltaba una pierna. Logró fama en los ochenta cuando fue filmado rompiendo farolas con la muleta en una manifestación. 

Jon Manteca en "acción"

Se sumaba a cualquier manifestación o lío callejero, si le permitía hacer daño por hacer daño, sin obtener nada a cambio, o hasta exponiéndose a ser detenido, en cuanto aparecía la policía, por su dificultad para desplazarse.

Lo he recordado porque en Manresa, mi ciudad, tenemos otra ola de contenedores quemados, esta vez con algún coche chamuscado, fruto de la inseguridad que nos ha invadido últimamente.

No me cabe ninguna duda de que, a diferencia de Marbella, Manresa ha escogido tener a sujetos como Jon Manteca y rechazar a James Bond. Como dijo mi tío, “cada uno tiene lo que escoge tener”, y así nos va.